Terug naar overzicht
Hallo Sophie,Dat is inderdaad een moeilijke situatie! 't Is toch jammer dat je schoonmoeder zichzelf altijd in 't middelpunt wil zetten terwijl het jullie dag is. Maar daar is nu eenmaal niks aan te doen. Mijn "advies" zou zijn: zeg haar hoe belangrijk het voor je vriend is dat ze aanwezig zou zijn op jullie trouwfeest, en dat het héél jammer zou zijn dat ze er niet kan zijn, maar dat je het nog veel erger zou vinden als ze wel komt en daar ongelukkig door is (want dan maakt ze je vriend en dan jou ook ongelukkig). En wat ze ook beslist, dat jullie haar beslissing zullen steunen. Misschien kan je haar, samen met jouw mama, ook wat proberen te betrekken in de voorbereidingen, en krijgt ze daardoor toch wel meer zin om te komen.Maar wat ik zeker niet zou doen is toegeven aan haar hysterische buien want 't enige wat ze wilt bereiken is misschien dat de papa van je vriend niet zou komen en die is net wel heel enthousiast.Als ze echt niet wilt komen kan je altijd nog een etentje met haar achteraf voorstellen (dan ziet ze misschien zelf hoe beuh dat is!).En komt de rest van de familie van die kant wel (haar broers/zussen/...)? Is er daarbij niemand die met haar kan praten?ik wens je heel veel succes hiermee, maar zou zeggen, geniet toch van je voorbereidingen, met z'n tweetjes!GrtjsSofie
Hoi Sofie,Hartstikke bedankt voor jouw raad. Ik voel me al wat beter. Het is echt niet leuk dat ze weer zo doet. Mijn vriend en ik zijn bijna 8 jaar samen en ze heeft van die 8 jaar meer dan 6 jaar geprobeerd om ons uit elkaar te krijgen, de dag dat we samen een huis hebben gekocht is ze gestopt met haar gestook en geroddel. Erg om te zeggen maar het is echt een bitch. Dus nu zit ik er echt mee in dat ze terug alles in het water zal gooien. Ik kan niet echt mijn mama en haar betrekken bij het huwelijk want in al die jaren belde ze vaak naar mijn mama om kwaad te spreken over mij. Dus mijn mama heeft het niet echt voor haar.Ik heb zo het gevoel dat ze door haar gedrag alles wil gaan verpesten.De rest van haar familie zal wel komen (allez, ik hoop toch dat ze niet zal beginnen stoken aan die kant zodat ze ook niet komen). Gelukkig dat ze aan die kant maar een kleine familie hebben: ze heeft 1 broer met zijn vrouwtje met 2 kindjes en haar vader en moeder (de grootouders van mijn vriend). Voor mijn vriend zou het een ramp zijn mochten zij niet komen.Ik heb geprobeerd met haar te praten maar ze vervalt dan in hysterie en dat ik niet snap wat zij heeft meegemaakt met haar ex....ik zeg haar dan dat ze die gevoelens opzij moet zetten op die dag, dat het haar zoon is die telt maar ze rakelt alleen haar problemen op.Alvast bedankt voor je raad.Groetjes,Sophie
Mijn vriend zijn ouders zijn twintig jaar geleden gescheiden, toen hij zeven was.Wij verwachten ook een aantal moeilijkheden, maar al bij al viel dat nogal mee. Het is vooral belangrijk dat je doet wat je zelf wil, zonder je te laten leiden door die problemen. Maak hen duidelijk wat jullie graag zouden willen en wat voor jullie belangrijk is en dat ze zich beter als volwassenen zouden opstellen. Wij hebben nu wel het "voordeel" dat mijn toekomstige schoonvader, om bij aanvang problemen te vermijden, zelf heeft besloten niet aanwezig te zijn op het huwelijk. Toch duikt dat probleem nog geregeld op en dat weegt uiteraard op jullie relatie en voorbereidingen. Laat jullie niet doen en maak er een leuke dag van. Ikzelf trouw op 30/10, dat is nog een maand te gaan.Leen
Hey Sophie,Je hebt haar al gezegd hoe belangrijk het voor je vriend zou zijn dat ze kwam, dus zou ik er verder niet teveel tijd en moeite aan verspillen. Concentreer je nu op jullie voorbereidingen en laat ze zeker niets beslissen dat jij niet wil op jullie trouwdag. Trek je op aan de vader van je vriend en zijn positieve reacties, het zal je veel gelukkiger maken. En als je schoonmoeder heeft beslist de rest van de familie ook tegen jullie op te stoken en als het haar lukt, dan is het misschien best dat zulke mensen niet anwezig zijn op jullie trouwfeest, tenslotte wil je toch maar enkel mensen zien die echt met jullie begaan zijn en die blij en gelukkig zijn met jullie trouwdag.In ieder geval veel sterkte!Groetjes,Ingrid